Am Himmel staht es Sternli z‘Nacht (Artur Beul)

 

1. Wänns Aabigglöggli isch verklunge

versinkt au hindrem Berg gli d‘Sunne,

und d‘Wält wird plötzli müüslistille,

doch s‘Härz sinnt sine Träume nah.

Am Himmel staht es Sternli z‘nacht

im grosse Sternemeer.

Und wänn is gseh i siner Pracht,

dänn wär i gern bi dir!

Duliho, ja duliho, Wo magsch du wohl si

Duliho, ja duliho, Dänksch du na a mi?

 

2. Ich dänk a dich min Schatz und plange,

dass Zyt isch äntli umegange,

ich frag nach dir die tuusig Sternli,

ob du mich nüd vergässe tuesch.

Am Himmel staht es Sternli z‘nacht

im grosse Sternemeer.

Und wänn is gseh i siner Pracht,

dänn wär i gern bi dir!

Duliho, ja duliho, Wo magsch du wohl si?

Duliho, ja duliho, Dänksch du na a mi?